COVID STYLE





Yaşanan her şey basit bir şekilde, “arz ve talep” buluşması olarak özetlenebilir. Aslında bir dilemmadan söz ediyorum. Tüketim toplumu haline gelmekten şikayet ediyoruz. Ancak, aynı zamanda insanların yaşaması için çalışma alanları da oluşturmak zorundayız. İstihdam için üretim, üretimin devamlılığı için de tüketim zorunlu. Yanlış üretim teknikleri, doğayı katletme, çalışana değer vermeme, insan sağlığına zararlı üretim gibi pek çok unsurla gelinen nokta, dünyanın sonunu bize gösterse de henüz kıt kaynakları doğru kullanmak, sağlıklı üretim, adil bir paylaşım ile doğru istihdam olanaklarını yaratmanın uzağındayız. Bu da kapitalizmin en sert yönünü hem yaşayıp yaşatmak hem de eleştirmek dilemmasıyla bizi karşı karşıya getiriyor. “Talep var ki arz oluyor”. Basit gibi görünmesine rağmen o kadar da kolay kabullenilmemesi gereken

bir durum. Arz etmenin insani yönü özellikle sanayi devrimi ile neredeyse ortadan kalkmış durumda. İnsani duygular yerine, sahip olmanın yarattığı güç, zenginlik duygusu ve sosyal çevredeki statü “edinilen mal ile” daha değerli konuma geldi. Pek çok kişi, grup, sivil toplum kuruluşu, siyasal yapılar ve bazı markalar bununla mücadele derdinde. Sürdürülebilirlik mücadelesi bunlardan biri. Cinsiyet eşitsizliği mücadelesi bunlardan biri. Bireysel silahsızlanma, kıt kaynakların gelecek nesiller için doğru değerlendirilmesi üzerine çalışmalar, ırkçılık karşıtı oluşumlar…


Dünyada bir insanın geçirdiği yaşam süresi de kıt kaynaklardan biri. Dünyanın yaşına baktığımızda ya da insanlığın yaşına baktığımızda, şu anda uzadığını söylediğimiz yaşam yılı ortalamamız gerçekten haksızlık denecek kadar kısa. Bu kadar kısa sürede başkalarının yaşadığı dünya zevklerini çoğu insan yaşayamıyor. Savaşlar, yoksulluk, açlık, tadamama, susuzluk, siyasi-dini-gelenek baskıları, hastalık, eğitimsizlik gibi pek çok durum insanın “coğrafya kaderdir” sözüne katılmasına neden oluyor. Bunlara bir de insanın “istek” ve “ihtiyaçları” arasındaki çatışma eklenince durum iyice kötüleşiyor.


Eleanor Roosvelt ya da Tolstoy’un olduğu söylenen “başkalarının hayatlarından ders alın, insan bütün hataları kendi yapacak kadar uzun yaşamıyor” sözü de hem doğruluk içeriyor hem de haksızlığı ortaya koyuyor. İnsan bu dünyaya ders almak için mi geldi? Geldiyse neden bazıları ders almak yerine dünyanın keyfini sürüyor? Dediğim gibi her noktada bir dilemma ile karşı karşıyayız. Spinoza’ya kadar gitmek, günümüze gelirken de Kant ve Wittgenstein’ın külliyatına uğramak isterdim ama ben hemen asıl konuma, markalar ve Covid-19 dönemine dönmek zorundayım çünkü, sayfalar ve zaman kısıtlı. Yaşanan sağlık krizi ve etkisi yaşamı bir nebze de olsa değiştirdi. Daha önceki yazılarımdan birinde de yazdığım gibi ben pandemi dönemini özellikle dijital yapı ve mesafeli yaşamla ilgili “yeni normal” olarak adlandırmıyor, “hızlandırılmış bir kurs şeklinde öğrenme” gibi görüyorum. İnsan sevincinde, üzüntüsünde, sinirlendiğinde, paylaştığında ve doğal olarak seviştiğinde olduğu gibi dokunarak ifade etmeyi ve yaşamayı seven, bu ifadenin geninde olduğu ve asla değişmeyecek bir durumla yaşıyor. Pandemi sonrası eminim bu gen devreye güçlü olarak girecek. Pandemi dönemi pek çok markanın mevcut duruma ilişkin olarak yapı değiştirdiğini, yapı değiştirmeyenlerin de ürün ve hizmet bazında pandemiye uygun üretimler geliştirdiğini hep birlikte yaşayarak görüyoruz. Bazıları bu durumu markaların, pandemiyi kendi lehlerine kullanmaları olarak yorumlarken bazı tüketiciler farkında oldukları ya da olmadıkları ihtiyaçlarını karşıladığı, yani talebe arz yaptıkları için o markalara olan sevgilerini artırdı. Talep olmadığı anlarda ise istek yaratacak arzlar da ortaya çıktı. Başta da dediğim gibi markaların yaşaması için üretip tükettirmesi gerekiyor. Çünkü, “sermaye” dışında o markaları oluşturan insanların yaşamaları için kazanmaları, kazanmaları için de üretmeleri şart. Konunun bu kısmını yine hızlı geçiyorum.


Peki, bu dönemde neler oldu? Daha doğrusu markalar hangi talepleri karşıladılar, hangi talepleri yarattılar ve markalar dünyasında yeni ürünler neler oldu?


Markalar 8 temel yol izlediler.

1. Sosyal sorumluluk gösterip sağlık çalışanları ve

erişemeyenler için maskeden solunum cihazına

kadar çok sayıda farklı ürün üretip bağışladılar.


2. Kendi hedef kitleleri için normal üretimlerine

devam ettiler.


3. Yine kendi hedef kitleleri için pandemi dönemi

ürünleri üretip satışa sundular.


4. İletişim yoluyla tüm kitlelere sosyal mesafe, pandemi

süreci ve Covid-19 ile ilgili uyarıcı ve moral veren

çalışmalar gerçekleştirdiler.


5. Çalışanlarının sağlığı için önlemler aldılar.


6. Satış noktalarında ve ürün ambalajlarında sterilizasyonu

oluşturdular.


7. Bazı markalar ödeme konularında esnetmeler

gerçekleştirdiler.


8. Bazı markalar da maliyetine satışa geçtiler.


Öncelikle dünya moda devi markalarının pandemi döneminde üretim alanlarının bir kısmında maske, eldiven, koruyucu elbise, dezenfektan, vitamin gibi ürünler üretip bunları hastanelere bağışladıklarını hemen belirtmek isterim. Ve hala devam da ediyorlar. Burberry, Gucci, Armani, Zara, Chanel bunlardan sadece birkaçı.


Tabii ki bu markalar aynı zamanda satış için de üretim gerçekleştirdiler. Özellikle kendi hedef kitlelerine

yönelik olarak.









Gucci covid maskeleri ile dikkat çekti. Lüks markanın maskeleri de sıradan kağıt beyaz maskeler olmayacaktı tabii ki. Hermes gibi bazı markalar dezenfektan yerine kullanılması için covid dönemi kokuları ürettiler. Eldiven, siperlik, yağmurluk gibi vücudu saran koruyucular üretilen diğer pandemi dönemi ürünleri arasındaki yerlerini

aldılar. Braun elektronikte boş durmadı ve her yerde karşımıza çıkan ateş ölçeri sürdü pazara. Diğer markalar havayı temizleyen arıtıcılarla pazardaki başka talebi karşıladılar. Bazı tasarım markaları da özel koleksiyonları ve

çekimleri ile sosyal mesafeye ve pandeminin ciddiyetine vurgu yaptılar. Ve doğal olarak ülkemizde de hem hastaneler için hem de hedef kitleler i.in ayrı ayrı üretimler gerçekleştirildi. Mavi, LC Waikiki, Defacto, Koton çok

şık günlük yaşama dahil olacak maskeler üretti ve hala mağazalarında yer veriyorlar. Vakko, Arçelik ve diğer pek çok marka bağış amaçlı üretim hatları kurdular.


Başta da dediğim gibi markalar ve kitleler arasında bir “arz” ve “talep” denklemi bir şekilde kuruldu. Ama yine de dilemma da derin bir şekilde var olmaya devam ediyor.

(Yazıyı izinsiz kullanmayınız. Belli bölümlerini alıp kendi yazınız gibi kullanmayınız. Yazının bir bölümünü kullanacaksanız bu sayfaya bağlantı veriniz.)

(Bu yazı daha önce Brandmap dergisinde yayınlanmıştır)

BÜLENT FİDAN 
SEMİNER • DERS • SÖYLEŞİ
TAKVİM /
2016-2017-2018-
2019-2020
 
28 / 11 / 2019
Ankara Marka Buluşmaları
ATO
3 / 07 / 2019
Marka Kimliği Çalıştayı
Denizli İhracatçılar Birliği
Denizli
21 / 04 / 2019
Ev Tekstilinde 2020 ve 2021 Trendleri Analizi
EVTEKS FUARI
20 / 03 / 2019
Marka Kimliğinde Değişim
Altınbaş Üniversitesi
12 / 02 / 2019
Stratejik Marka Kavramı
Altınbaş Üniversitesi
11 / 01 / 2019
 
Günümüzün Devrimi
 
Konuk
Medipol Üniversitesi
11 / 01 / 2019
Günümüzün Devrimi
Konuk
Medipol Üniversitesi
21 / 12 / 2018
Marka Zirvesi 
Bakü Azerbaycan
06 / 12 / 2018
Kurumsal Sosyal
Sorumluluk Zirvesi
İstanbul 
30 / 11 / 2018
İletişimciler Buluşması
TÜHİD İstanbul
16 / 02 / 2018
 
Markaşehir İzmir
 
Konferansı
TÜHİD ve İzmir Ticaret Odası
23 / 12 / 2017
Made in Azerbijan
Bakü
15 / 12 / 2017
Gaziantep Büyükşehir B.
Gaziantep
30 / 11 / 2017
Marketing Meetup
İTÜ Maslak
16 / 10 2017
House of Genius
Workinton
23 / 09 / 2917
Go Digital Etkinliği
Dijital Karga
Bilge Adam
25/ 05 2017
Arçelik -Beko
Ajans Yönetimi Eğitimi
Reklamcılık Vakfı
 
25/ 05 / 2017
Marka Türkiye 
Lütfi Kırdar İstanbul
11 / 05 / 2017
İçerik Oyunları
(Konferans)
Santral İstanbul
İstanbul Bilgi Üniversitesi
30 /03/2017
Yerelden Globale 
Markalar Konferansı
Cef Works 
Shangri-La Hotel
15 /03/2017
Marka Deneyiminde 
Marka Kimliği
Bahçeşehir Üniversitesi

24 /02/2017

Türk Olarak İtalyan Tasarımı Satmaya Çalışmak

Bursa Halkla İlişkiler Derneği

Bursa

14/12/2016

Dijital Dünyada Marka İletişimi ve Yönetimi / Konuşmacı/ Seminer

Doğuş Üniversitesi

Sanat ve Tasarım Fakültesi

İstanbul

04/11/2016

Marka Kimliği Yaratma 

Atölye Çalışması

Brand Institute

İstanbul

12/10/2016 

Türk Kimliğinin

Markalara Yansıması

Brand Institute

İstanbul

07/10/2016

Temel Marka Yönetimi

Brand Institute 

İstanbul

13 /08/2016 

Markalar ve Sosyal Medya

Açık Seminerler / BrandMap İstanbul

25/07/2016

Ajans Marka İlişkileri - Ajans Yönetimi / TürkTelekom Akademi

İstanbul
 

30/05/2016 

Krizde İtibar ve Marka Yönetimi / ANSİAD

Antalya 

07/05/2016 

Kurumsal Marka Stratejileri ve İtibar Yönetimi / REPMAN-İtibar Araştırmaları Merkezi

İstanbul

03/04/2016 

Marka Yönetimi ve Marka Kimliği / Ortak İletişim

İstanbul

17/02/2016 

Sosyal Medya ve Marka / İstanbul

05/01/2016 

Marka Yönetimi / Merkez Kariyer Günleri

İstanbul

 

Bilgi: Seminer, eğitim ve söyleşi için sitedeki İLETİŞİM bölümünden talepte bulunabilirsiniz.  

KARİKATÜR - İLLÜSTRASYON 

1990'dan bugüne… Karikatürlerim ve editoryal illüstrasyonlarım…
Ödül alan ve yayınlanan eserler arasından derlenmiştir.

Bilgi: Yayınlarınız için Bülent Fidan'ın editoryal illüstrasyonlarını kullanmak ya da size özel illüstrasyon çizimleri için sitedeki İLETİŞİM bölümünden talepte bulunabilirsiniz. 

 BRANDMAP 

İşdünyasının bilgi paylaşım platformu yayını olan BRANDMAP, her ay marka temelinde işdünyası konularını işliyor. 

BM41_Aralık_2020_Kapak-1.png
BRAND SUITE ISTANBUL


Türkiye'nin marka temelinde hizmet sunan tek KURUMSAL MARKA TASARIM AJANSI

BrandSuite İstanbul, Bülent Fidan ve tasarım ekibi tarafından, marka kimliği, marka görsel kimliği, marka iletişimi ve kurumsal tasarımlar alanında çalışmalarını sürdürüyor.
 

Bilgi: Marka Danışmanlığı ve tasarımlarınız için sitedeki İLETİŞİM bölümünden görüşme talebinizi yollayabilirsiniz. 
 

brandsuitelogo1-01.png